La cucaracha, la cucaracha / Ya no puede caminar / Porque no tiene, Porque le falta / Marijuana que fumar...
Κουκαράτσα, όπως το λένε οι φίλοι μας οι Μεξικανοί, κακαρότσα, όπως το 'λέγαν οι φίλοι μας οι Ελληνοαμερικανοί, ή κόκ-ροουτς όπως το λένε οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι, δεν είναι τίποτα άλλο από την "αξιαγάπητη" και πανταχού-παρούσα κατσαρίδα. Το έντομο επιβιώνει παντού, διαπρέπει όμως μόνο σε λίγα μέρη τα οποία είναι συνήθως εχθρικά προς το περιβάλλον αλλά φιλικά προς την παρουσία καφεκόκκινων κριτσανιστών αθάνατων βρωμερών εντόμων. Ένα από αυτά -έκπληξη- είναι και ο Γορίλας.
Η έμπνευσή μου για το θέμα αυτό προήλθε από την μπορδοροδοκόκκινη και εντυπωσιακά αενάως ανακυκλούμενη πεζοδρομιακή γαρνιτούρα που κοσμεί τα περισσότερα γραφικά τσιμεντόστρωτα δρομάκια του Γορίλα κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου. Γιατί τότε είναι που η κουκαράτσα βγαίνει έξω για βόλτα νομίζοντας πως έχει το πεδίο ελεύθερο για τα νυχτοπερπατήματά της, αλλά τότε είναι επίσης που όλη η πόλη βγαίνει έξω για την εβδομαδιαία δίχως αύριο ποτοποσία και συνάντηση υψηλού επιπέδου. Ο συνδυασμός είναι εκρηκτικός, ο απολογισμός τραγικός: Καλογυαλισμένα δερμάτινα παπούτσια του ΑμερικανοΑγγλάρα τραπεζίτη των Μιντ-Λέβελς που αναζητά φτηνό ποτό και φτηνό μ*ν* να περάσει τη βραδιά του από τη μία, και ψηλοτάκουνο υπόδημα της και καλά κυρίας των Μιντ-Λέβελς που αποζητά φτηνό ποτό και ένα ακριβό κ*βλ* να την μπουκώνει για το υπόλοιπο της ζωής της, από την άλλη. Μοναδικό θύμα: οι γηγενείς κουκαράτσες που βιώνουν -μια κι έξω- το βάρος του ακριβού υποδήματος και την αφόρητη πίεση ανάμεσα στο -βρώμικο ούτως ή άλλως- τσιμέντο και τη σκληρή -καλής ποιότητας- σόλα.
Σάββατο, αλλά κυρίως Κυριακή μεσημέρι, η πόλη μετράει τα θύματά της. Πόσες σώθηκαν, πόσες χάθηκαν σε μια βραδιά κανείς δεν ξέρει. Το μόνο για το οποίο ενδιαφέρεσαι είναι να μην πατήσεις κι εσύ αυτά που πάτησαν οι άλλοι.
Και για να μην κατηγορηθώ ως αδερφή και υπερβολικός, παραθέτω ευθύς αμέσως ορισμένες φωτογραφίες αρχείου που τραβήχτηκαν μια τυχαία Κυριακή του Σεπτέμβρη. Σύμφωνα με τα πρόπερτιζ των αρχείων -που ποτέ δεν ψεύδονται- όλες οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν σε διάστημα 22 λεπτών...
ΦΩΤΟΣ
Είθε τα πόδια που θα σας πατούν να είναι ψηλά και δίχως κυτταρίτιδα (για τις γυναίκες) και τα πορτοφόλια τίγκα στις πιστωτικές και χοντρά όσο κι οι σόλες (για τους άνδρες). Αμήν.

πλάκα κάνεις!
ReplyDeleteείναι δυνατόν να είναι τόσο βρώμικο το χογκ κόγκ;
σκέτη αηδία είναι. να γιατί δε θα θα το επισκεφθώ!
καλή ανάσταση.
Πώ πω...Τα καλύτερα specimens εξολόθρευσες!!!
ReplyDeletehttp://youtu.be/YI74S4XGzDI
Καλά ρε φίλε καθόσουν με φωτογραφική και γύριζες γύρω γύρω να βγάζεις κατσαρίδες;;;
ReplyDeleteΑυτό αγγίζει τα όρια ψυχασθένειας!
για να πώ στη κυρία Κουρετίνιο δύο κουβεντούλες...
@ria
ReplyDeleteστόχος επετεύχθη. Για κάθε έναν που πείθω ότι ο Γορίλας είναι σιχαμένος, εγώ νοιώθω ότι κερδίζω μια μικρή μάχη!
(πάντως για να είμαι σωστός, οφείλω να παραδεχτώ ότι το ΗΚ αξίζει να το επισκεφτείς, άπαξ όμως, όχι παραπάνω)
@ΑΑ
αυτό που λέμε "από γερή κράση, δυνατό σκαρί, κριτσανιστό"...
@Φίλιππος
αφού ρε συ, αν τα'λεγα αυτά χωρίς να έχω αποδείξεις θα με περνούσαν για υπερβολικό και μετροσέξουαλ. Βλέπει όμως ο κόσμος εδώ ένα σέσσιον 22 λεπτών και συνειδητοποιεί την καφρίλα(αφού με ξέρεις, μιλάω πάντα με στοιχεία...)
Είσαι φθονερός, πικραμένος, εγκάθετος προπαγανδιστής. Τα δύστυχα πλάσματα τα κυνήγησες (για να μην υποπτευθώ οτί τα εκτρέφεις κιόλας) και τα σκότωσες για δήθεν αποδείξεις, Γκέμπελς των ιστολογίων...
ReplyDeleteΛευτεριά στις κατσαρίδες. Τις έχουμε ανάγκη στο λατρεμένο ΧΚ, γιατί αλλιώς τι θα τρώνε οι αρουραίοι;;;
Λοιπόν, μάζεψε όλες αυτές τις κατσαρίδες και χάρισέ τες στον/στην αρθρογράφο του:
ReplyDeletehttp://mesastodasos.wordpress.com/2010/04/09/letter-from-hong-kong-2/
ωραίο link ... anyway ...πάντα αναρωτιόμουν αν οι κατσαρίδες πάνε ανάλογο με τον πληθυσμό μιας χώρας...μάλλον κάτι τέτοιο ισχύει...
ReplyDeleteα ναι και βρήκα αυτό http://www.cs.ust.hk/~dimitris/GCHK/intro.html
και σε θυμήθηκα...δεν περίμενα να είχες κάνει τόσο πρόσφατο ποστ :) χαίρομαι όμως.
κουρετινιο να γραφεις. και για ο,τι θελεις ,εδω ειμαστε :o
ReplyDeleteπολυ μ'αρεσουν τα βλογια σου -εχεις το μηκος κυματος παρατηρητη που βρισκω ιδανικοκιονειρεμενο και θα αποτελεις πηγη εμπνευσης και ΔΥΝΑΜΗΣ αν στο μελλον βρεθω στα γραναζια καποιας σαπιολας πολυεθνικης στα ξενα.
και τι διαλο μη μας κρατας σε αγωνια. κανε καμια αναρτηση τυπου "ζω.
ρε κουρετίνιο που έχεις πάει και δεν μπορούμε να σε βρούμε σε ποιον εξωτικο προορισμό απλώνεις την κορμάρα σου; οεο;
ReplyDelete